آمارهای جهانی آزار و مزاحمت جنسی در فضاهای عمومی

آمار جهانی و تفاوت‌های منطقه‌ای: نقشه‌ای از بحران

آمارهای جهانی تصویر وحشتناکی ترسیم می‌کنند. سازمان ملل متحد (UN Women) در گزارش‌های به‌روز شده تا سال ۲۰۲۵ تخمین می‌زند که حدود ۳۳۶ میلیون زن (تقریباً ۳۰ درصد زنان جهان بالای ۱۵ سال) حداقل یک بار خشونت جنسی را تجربه کرده‌اند، و بیش از نیمی از این موارد در فضاهای عمومی مانند خیابان‌ها، حمل‌ونقل عمومی و پارک‌ها رخ می‌دهد. این آمار از داده‌های جامع سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ استخراج شده و نشان‌دهنده شیوع بسیار بالاست، به ویژه در شهرهای پرجمعیت و در حال توسعه. سازمان بهداشت جهانی (WHO) هم در گزارش ۲۰۲۴ تأکید می‌کند که نرخ جهانی آزار خیابانی از سال ۲۰۱۵ حدود ۲۵ درصد افزایش یافته، عمدتاً به دلیل رشد شهرنشینی (با بیش از ۵۶ درصد جمعیت جهان در شهرها تا ۲۰۲۵)، استفاده بیشتر از محتواهای جنسی و کمرنگ شدن اخلاق در جوامع.

جنوب آسیا: همه‌گیر و روزانه

در آسیای جنوبی، مانند هند و بنگلادش، نرخ‌ها به اوج می‌رسد؛ گزارش UN Women ۲۰۲۵ نشان می‌دهد ۹۴ درصد زنان شهرنشین حداقل یک بار اظهارات جنسی توهین‌آمیز را تجربه کرده‌اند. در هند، نظرسنجی ملی ۲۰۲۴ توسط Stop Street Harassment نرخ را ۹۲ درصد اعلام کرد؛ از دیگر نتایج نظرسنجی ریشه‌دار بودن آزارها در فرهنگ‌های سنتی، تأثیر فیلم‌های بالیوودی که آزار را عادی‌سازی می‌کنند، و نابرابری جنسیتی عمیق بود. کمپین‌های محلی مثل “Pinjra Tod” در دهلی و بمبئی، با بیش از ۲ میلیون پست در شبکه‌های اجتماعی تا ۲۰۲۵، توجه جهانی جلب کرده و گزارش‌دهی را ۴۰ درصد افزایش داده است. بنگلادش هم با ۸۹ درصد نرخ مشابه، شاهد اعتراضات خیابانی گسترده در داکا بوده است.

آمریکای لاتین: تعقیب جسورانه و شبانه

آمریکای لاتین، به ویژه برزیل و مکزیک، با آزارهای جسورانه‌تر روبروست؛ داده‌های ۲۰۲۵ بانک جهانی نرخ را ۸۲ درصد برای زنان شهرنشین تخمین می‌زند، با تعقیب کوتاه‌مدت به عنوان شایع‌ترین نوع (حدود ۳۵ درصد موارد). در برزیل، گزارش‌های محلی ۲۰۲۴ از ریو و سائوپائولو نشان‌دهنده ۷۸ درصد قربانی است، جایی که کارناوال‌ها و خیابان‌های شبانه کانون اصلی هستند و خشونت فیزیکی ۲۰ درصد موارد را تشکیل می‌دهد. مکزیکوسیتی با کمپین “Ni Una Menos”، گزارش‌ها را از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ حدود ۳۰ درصد بالا برده، اما همچنان چالش‌های امنیتی شبانه برجسته است.

اروپا: حمل‌ونقل عمومی و افزایش آمارها

در اروپا، نرخ‌ها پایین‌تر اما پایدار است؛ آژانس حقوق بنیادین اتحادیه اروپا (FRA) در گزارش ۲۰۲۵ نرخ را با تمرکز بر حمل‌ونقل عمومی (۴۵ درصد موارد در قطارها و اتوبوس‌ها) ۵۵ درصد زنان اعلام کرد. فرانسه با ۵۸ درصد (نظرسنجی ۲۰۲۴) و انگلیس با ۵۲ درصد (داده‌های دولت ۲۰۲۵)، شاهد کمپین‌هایی مثل “Reclaim These Streets” هستند که پس از قتل سارا اِوِرارد در ۲۰۲۱، بیش از ۱.۵ میلیون شرکت‌کننده در تظاهرات جهانی جذب کرد. سوئد و آلمان هم نرخ ۵۰-۵۳ درصد دارند، با افزایش ۱۵ درصدی گزارش‌ها. نکته قابل توجه در کشورهای اروپایی این است که علی‌رغم توسعه اپلیکیشن‌های گزارش‌دهی دیجیتال، همچنان بخش زیادی از موارد به دلیل عدم پیگیری و برخورد نهادهای مرتبط با جرائم مشابه، دچار خودسانسوری شده و گزارش نمی‌شوند.

خاورمیانه و آفریقا: پنهان اما رو به رشد

در خاورمیانه (بدون تمرکز بر آمار محلی خاص)، هنجارهای فرهنگی گزارش‌دهی را محدود می‌کند، اما گزارش Brookings ۲۰۲۵ نرخ کلی را ۴۵-۵۵ درصد تخمین می‌زند. مصر با ۴۸ درصد (نظرسنجی ۲۰۲۴) نمونه‌ای است که کمپین‌های آنلاین آن را برجسته کرده. آفریقا ترکیبی از آزار خیابانی و فیزیکی دارد؛ در آفریقای جنوبی، گزارش Human Rights Watch ۲۰۲۵ نرخ ۷۰ درصد را برای زنان در بازارهای ژوهانسبورگ نشان می‌دهد، با ۲۵ درصد موارد شامل لمس بدون اجازه. نیجریه و کنیا هم نرخ ۶۵-۷۵ درصد دارند، جایی که جنبش #EndStreetHarassment گزارش‌ها را از ۲۰۲۰ تا کنون ۳۵ درصد افزایش داده.